Pandemia, która zadomowiła się u nas na dobre, wpływa na życie całego społeczeństwa. Każdy z nas jej skutki widzi obserwując swoje najbliższe otoczenie. Ludzie chorują, cierpią, umierają. I są samotni. Strach powoduje, że odsuwamy się od siebie, patrzymy na siebie z podejrzliwością, wybieramy samotność albo zostajemy do tej samotności zmuszeni. Bez względu na powody, samotność stała się częścią tej choroby i naszej codzienności. Dotyka przedszkolaków, nastolatków, dorosłych i osoby starsze. Warto więc choć chwilę poświęcić na zastanowienie się, co zrobić, żeby ta samotność stała się trochę łatwiejsza do przetrwania.
Tytułem wstępu do pomysłów na przepędzenie uczucia osamotnienia, spróbuję w skrócie przedstawić jak samotność wywołana pandemią wygląda w wymienionych czterech grupach wiekowych. I jak radzenie sobie z nią wyglądało/wygląda w przytoczonych przypadkach.
Komentarze
Prześlij komentarz